Het begin

Het begin van een teamvergadering. Sommige collega’s zijn punctueel op tijd en zitten gereed, anderen druppelen later binnen. Gesprekken op de gang, leerlingen die nog iets moeten maken, koffie moet worden gehaald ……. en dan de teamvergadering. Hoezo eigenlijk een teamvergadering? Heel veel kun je toch tussendoor regelen? Waar is een teamvergadering voor?

 

De besprekingen

Ik weet dat er op zo’n vergadering veel dingen besproken kunnen worden. Dat loopt uiteen van vragen met betrekking tot individuele leerlingen tot NPO-aanpak tot beleidsplannen van team, afdeling en school. Misschien zou ik die variatie niet moeten willen. Alleen maar beleid, alleen de hoofdlijnen, maar de praktijk is gelukkig divers en komt ook de teamvergadering binnen. Maar, een teamvergadering mag volgens mij meer zijn dan een samenballing van onderwijspraktijk en onderwijsbeleid. Het is een moment om de verbinding met elkaar te zoeken in alle vragen die er zijn. Vragen die betrekking kunnen hebben op de betekenis van mijn lessen in het perspectief van het Koninkrijk, over de tijd waarin we leven en hoe we leerlingen willen toerusten, over de betekenis van het Woord van God in ons dagelijks docentenbestaan. Dan is de teamvergadering ook een moment om juist afstand te nemen van de praktijk en het beleid en is het een ogenblik van toerusting met elkaar.

 

 

De diepte in

In de achterliggende jaren hebben we geprobeerd dit te doen door aan het begin van de teamvergadering stil te staan bij een thema uit een boek. Samen hebben we nagedacht en gesproken over Christian Teaching and Imagination van David Smith, de laatste keer ging het over De kunst van het ongelukkig zijn van Dirk de Wachter en we hopen de komende tijd dit te doen naar aanleiding van het boek van Zuil naar Zout (Kees Boele). Om de beurt geeft een collega een korte reflectie op een deel van het boek en vervolgens hebben we daar het gesprek over waarin dan regelmatig de verbinding wordt gelegd met de lespraktijk.

 

De afsluiting

Na de bespreking van de verschillende punten in de vergadering sluiten we af met opnieuw een moment van afstand nemen en om ons werk te leggen in Gods handen. Het ene teamlid doet dit door het uitspreken van een gebed, een ander leest voor van een gedicht of een lied. Het is dan goed dat wij weer stil worden.

 

 

De laatstgehouden teamvergadering sloot een collega af met het onderstaande gedicht van Jaqueline E. Van der Waals:

 

 

Zijn mijne wegen, Heer, niet Uwe wegen,

En mijn gedachten Uw gedachten niet,

Vernietig dan mijn hoop en houdt mij tegen,

Opdat het kwade niet door mij geschiedt.

 

Slechts zelden heb ik wat ik vroeg, verkregen,

Maar dwaling vrees ik meerder dan verdriet,

En met een glimlach heb ik stilgezwegen,

Als Gij mijn wenschen onbevredigd liet.

 

Glimlachend zàl ik zwijgen, met gerust

Vertrouwen op Uw hooger, wijzer oordeel.

Gij weet, of ik bewogen word door lust

Naar lof, door ijdelheid of zucht naar voordeel –

Maar dood dan ook mijn wenschen, want het kwaad

Ligt in het willen meer dan in de daad.

 

 

Deze bijdrage is van Drs. A. Knulst, teamleider VWO 4-6, CSG Prins Maurits Middelharnis