Een dinsdagmorgen in Coronatijd

De wekker gaat vanochtend een half uurtje later dan gebruikelijk. Dat is meegenomen. Samen met het gezin ontbijten is een prima start van de dag, hoewel om 7.00 uur een uurtje fietsen in deze tijd (april 2020) ook niet verkeerd is natuurlijk. Na het ontbijt de computer opstarten voor de dagopening met collega’s. Vier collega’s verschijnen in beeld en de rest van de collega’s is op dit moment niet veel meer dan een klein rond stipje met twee letters erin. Een collega deelt een kort bijbelgedeelte en we nemen uitgebreid de tijd voor gebed. Ik realiseer me nog maar weer eens hoe dit moment mijn dag bepaalt. In alle stilte (meeste microfoons gedempt) de dag met God doornemen. De online lessen, de leerlingen die elkaar, de school en ons als docenten al zo’n poos missen. De balanceeract tussen lesgeven, homeschooling  en zorg voor eigen kinderen.

Na de dagopening direct door naar de wekelijkse vergadering met de mentoren van klas 1. Eerst  een rondje welbevinden. Goed om elkaar te zien en te horen hoe iedereen zijn weg probeert te vinden in deze onwerkelijke periode. We bemoedigen elkaar en wisselen ervaringen en tips uit. Om half 10 tijd om het mentorkwartier voor te bereiden. Normaal gesproken een moment van ontmoeting, bijbel en gebed in ons vaste mentorlokaal. Nu 24 leerlingen die online verbonden zijn. Ik besluit een stukje te delen uit de dagelijkse nieuwsbrief van ‘Ik wonder jou’ (www.ikwonderjou.nl) Om twee minuten over tien is iedereen al online. Een leerling vraagt of ze aan het eind de microfoon nog even mag gebruiken om iets te delen. Na een korte toelichting op het thema ‘De uitslag is binnen’ komen er verschillende gebedspunten via de chat. We nemen tijd om te bidden, daarna zijn de meeste leerlingen weer snel offline, pauze! Ik klets nog even door met twee leerlingen die iets persoonlijks delen, met microfoon en camera aan. Een mooi moment.

De trap af lopend naar de koffie beneden, voel ik me dankbaar en gesterkt voor de rest van deze dag. Het is nog maar kwart over tien! Afstandsonderwijs, kapotte camera’s, trage laptop, matige informatievoorziening, veel van hetzelfde, ik kan er vandaag weer tegen. Zeker als er aan het eind van de ochtend een mailtje binnenkomt. Een moeder spreekt haar dank en waardering uit over 5 weken afstandsonderwijs. “Fijn dat ook het mentorkwartier gewoon doorgaat, we leren zo ook de docenten beter kennen. We buigen ons hoofd en bidden mee. Verbonden in geloof!” Hoezo afstandsonderwijs?

Bijdragen van Eelko van Zuthem
Docent Nederlands – De Passie Utrecht